Kayıp Aranıyor

Dağlardandan kar sesi geliyor da hüzün yok, hayret! Eksilmişim, bu defa gerçekten eksik bir şeylerr var hayatımda. Bir akşam yarısında, haklı bir yanımın rehberliğiyle kalabalık yalnızlığımdandan iki kalbi söküp attım, iki yalancı dudağı, iki çift bakışsız kediyi, sıcaklığında yüzümün hatlarını dolaştıramadığım o yavan çift'likleri.. Elim, cebim, çantam bir hafif bir hafif ki sormayın. Ölü canlarım taş gibi ağırlaşmıştı; içime sığmaz oldular günden güne.  Belki felsefi'l olacak ama severek hayatımıza aldığımız bazı varlıkları severek yok etmek de sevgidendendir. Bazen olduğunuz gibi, bazense öldüğünüz gibi kalırsınız akıllarda. Daha fazla ölmeye öldürmeye gönlünüz varmaz, olumsuzluğa doğru yol alırsınız olumlu cümlelerdenden.

"Birlikte EDİP CANSEVER okuduğunuz o insanlar, solmuşlardır." ne de olsa.

İnsan telefon defterini temize çekerken bazı isimleri nasıl kaybettiğini bazı isimlerin nereye kaybolduğunu sorgular. Bazen.

Kimi çağrıları yönlendirmişim, kimini beklemeye almışım, kimini engellemişim. Girmişim dostlarla bir resmin içine ne de güzel soluyoruz..

"Biliyorum kolay değil yaşamak".. akışına bırakmak lazım bazen gariplikleri; bir garip akışına bırakmak.

Menzilimde kar boran; mendilimde kış sesleri..

 "âh, evet nerdesiniz, yoksaydıklarım ?"